Εμφάνιση άρθρων βάσει ετικέτας: κάκτοι

Η ελληνική γλώσσα, που όπως όλοι γνωρίζουμε είναι μια από τις πλουσιότερες παγκοσμίως, έχει χαρίσει σε πολλά ζώα και φυτά υπέροχα χαρακτηριστικά ονόματα, που βασίζονται κυρίως στην εξωτερική τους εμφάνιση, τη μορφολογία τους.ή και σε κάποιο πολύ ιδιαίτερο γνωρισμά τους. Ανάμεσα στα πιο θαυμαστά από αυτά είναι και μια ομάδα παχυφτων-κάκτων που ονομάζονται lepismium, κλασσικά τροπικά φυτά, σχεδόν άγνωστα στη χώρα μας, με τόπο καταγωγής τα πυκνά και καταπράσινα δάση της Βολιβίας. Τα πολύ μακριά, σαρκώδη, ελαφρώς πράσινα, λογχοειδή φύλλα τους θυμίζουν μεταλλικά ελάσματα, που σαν λεπίδες αρχαίων σπαθιών κρέμονται με γνώριμη ευλυγισία κατευθείαν από τις ρίζες πολλά πολλά μαζί δημιούργωντας ένα περίεργο και ασυνήθιστο αισθητικό αποτέλεσμα. Στις άκρες τους εκατέρωθεν έχουν πολλές μικρές εσοχές σαν κουκίδες που λειτουργούν σαν υποδοχές των μετέπειτα λουλουδιών τους που εμφανίζονται κάθε καλοκαίρι σε λευκό και φούξια χρώμα θυμίζοντας απαλές και αφράτες νιφάδες χιονιού. Το lepismium έχει μεγάλη ανθεκτικότητα και επιβιώνει σε μέρη φτωχά και στείρα, άνυδρα με ελάχιστο φωτισμό και λοιπή φροντίδα. Η μίνιμαλ εμφάνιση του οφείλεται στη επιφυτική του φύση, καθώς το ριζικό σύστημα είναι αρκετά επιφανειακό και λεπτεπίλεπτο. Αγαπά τη ζέστη και την υγρή πλούσια ατμόσφαιρα των τροπικών δασών από όπου και προέρχεται. Χρειάζεται τακτικό μηνιαίο λίπασμα, μικρές γλάστρες και ελάχιστες αλλά συχνές ποσότητες νερού. Η μεταγλάστρωση σπανίζει και στην περίπτωση που είναι απαραίτητη, απαιτείται χώμα πολύ υψηλής ποιότητας, τύρφη εμπλουτισμένη, διάλυμα ιχνοστοιχείων σε συνδυασμό με ειδικά κακτοχώματα εισαγωγής. Δεν κλαδεύεται ποτέ και δεν τοποθετείται σε εξωτερικούς πρόσηλιους χώρους, όπου πάντα εγλοχεύει ο κίνδυνος του εγκαύματος απο τις έντονες αχτίδες του ήλιου. Τέλος, δεν χωρίζεται ούτε κόβεται σε κομμάτια.  Για τον πολλάπλασιασμο του υπάρχουν ειδικές τεχνικές και απαιτούνται ειδικές συνθήκες θερμοκηπίου με αποστειρωμένα εργαλεία και εξειδικευμένο προσωπικό, κατάλληλα εκπαιδευμένο για ανάλογες εργασίες.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε lepismium το καλοκαίρι και σε συγκεκριμένα μεγέθη.

Σε ολόκληρη την Αμερική και ειδικά στις ατέλειωτες ερημικές τοποθεσίες του κεντρικού της τμήματος, όπου οι υψηλές θερμοκρασίες είναι άμεσα συνδεδεμένες με το ξηρό, άνυδρο περιβάλλον και την έντονη ηλιοφάνεια, τα φυτά που ευδοκιμούν είναι κυρίως εκείνα της οικογένειας των κάκτων και των παχυφύτων. Πρωταγωνιστικό ρόλο ανάμεσα τους με πληθώρα εκπροσώπων σε όλες αυτές τις περιοχές είναι ένα φυτό με ελληνικό όνομα και πολύ ιδιόρρυθμες συνήθειες, η αγάυη. Πρόκειται για έναν κάκτο που μετρά πάνω από 300 ποικιλίες και παρουσιάζεται σε ανοιχτό γκρί ή πράσινο χρώμα με χοντρά, σαρκώδη και αγκαθωτά φύλλα που μοιάζουν να ξεπηδούν μέσα από μια κυλινδρική καρδιά με άκρως συμμετρικό, ακτινωτό τρόπο. Μεγαλοπρεπής όπως δηλώνει και το ονομά της, η αγάυη παρόλες τις ελληνικές της ρίζες που χάνονται την μακρά πορεία της ελληνικής μυθολογίας, είναι ένα φυτό με μακρινή καταγωγή και περίπλοκη ιστορία. Στην Ελλάδα αναφέρεται για πρώτη φορά σαν κόρη του βασιλιά των Θηβών Κάδμου και αδερφή της Σεμέλης, μητέρας του θεού Διονύσου, που από πίκρα και ζήλεια προς την σχέση της αδερφής της με τον Δία, την κακολόγησε, με αποτέλεσμα ο πρώτος των θεών να την τμωρήσει παραδειγματικά, κατακεραυνώνοντας την. Στις υπόλοιπες χώρες της ευρωπαικής ηπείρου εμφανίστηκε σαν συνέπεια των μακροχρόνιων και πολυδάπανων αποικιοκρατικών προσπαθειών των εκάστοτε φιλόδοξων ηγεμόνων, όπως συνέβη και με τα υπόλοιπα είδη της αμερικάνικης ενδοχώρας. Τα θερμά και ξηρά κλίματα με αμμώδη εδάφη της εξασφαλίζουν μια μακρόπνοη και υγιή πορεία, ούτως ώστε να ευδοκιμήσει και να αναπτυχθεί για πολλά πολλά χρόνια με έναν κύκλο ζωής που ολοκληρώνεται, όταν φτάνει τα 100 χρόνια. Στα νησιά και σε άλλα παραθαλάσσια μέρη αποτελεί το ιδανικό είδος για φύτευση καθώς οι ελάχιστες εδαφολογικές απαιτήσεις του, η περιορισμένη ανάγκη του για περαιτέρω περιποίηση σε συνδυασμό με την εκκεντρική του εμφάνιση, το καθιστούν μια από τις πιο πρωτότυπες και ιδιαίτερες αισθητικά επιλογές. Πολύ σημαντική παραμένει και η θεραπευτική του δράση, αφού τα φύλλα, το άνθος και η καρδιά του φυτού χρησιμεύουν ως θρεπτικός χυμός για το σώμα και τα μαλλιά, αναζωογονητικό σιρόπι για το στομάχι και το έντερο με αντισηπτικές και διουρητικές ιδιότητες και πολύ γλυκιά γεύση, καταπραυντική αλοιφή για δερματολογικά προβλήματα, απολυμαντικό σαπούνι και σε ευρύτερη βάση, σαν σκλήρο σχοινί για κατασκευές ή κλωστή για ερασιτεχνική χρήση. Πασίγνωστη είναι και η ιδιόμορφη μπλέ αγάυη, φυτό αυτοφυές του Μεξικού και των Η.Π.Α., από την οποία προέρχεται μετά από ειδική επεξεργασία του κορμού και τη ρίζας του, το περίφημο ποτό της τεκίλας, γνωστό σε όλο τον κόσμο για το διακριτικό του άρωμα και την ιδιαίτερη γεύση του. Για τη βεράντα και το μπαλκόνι είναι από τα είδη που προτιμάται λιγότερο κυρίως λόγω της ευαισθησίας της στον αέρα και στο απότομο χειμωνιάτικο κρύο, παράγοντες που μπορούν να την επηρεάσουν αρνητικά με δραστικότατο τρόπο. Άλλωστε και η υφή του φυλλώματος της είναι τέτοια που δύσκολα ενδείκνυται για παρόμοια χρήση λόγω των πολλών αγκαθιών αλλά και της μεγάλης ευκαμψίας του κορμού της. Απαραίτητη είναι η μηνιαία λίπανση της για την Άνοιξη και κάποιους μήνες το Φθινόπωρο, ώστε να διατηρεί το χρώμα και την πλούσια σε θρεπτικά συστατικά σύσταση των φύλλων της. Ιδανική η χρήση της σε βραχόκηπους και χαμηλές φυτεύσεις συστάδων ή παρτεριών, όπου η χρωματική διαφορά δημιουργεί υπέροχα αισθητικά σύνολα.

Στα φυτώρια μας μπορείτε να βρείτε αγάυη σε πολλά μεγέθη και ποικιλίες κατόπιν παραγγελίας όλο το χρόνο και σε οτι ποσότητα ζητηθεί.  

Η διαμόρφωση του μπαλκονίου είναι μια διαδικασία που συνήθως τελείται τους ανοιξιάτικους μήνες όταν ξεκινάει η ανθοφορία των περισσότερων φυτών και η χρήση του μπαλκονιού είναι πιο συχνή απο όλη την οικογένεια. Για τη σωστή ομως επιλογή φυτών για το μπαλκόνι σας πρίν απο την αισθητική πλευρά του ζητήματος πρέπει να λαμβάνεται υπόψη το κλίμα της περιοχής και το μικροκλίμα του μπαλκονιού.

Στην περίπτωση του ανατολικού προσανατολισμού του μπαλκονιού χρειάζεται ιδιαίτερη προσοχή στην επιλογή φυτών καθώς οι απαιτήσεις σε νερό ειδικά κατα τους καλοκαιρινούς μήνες είναι αυξημένη και ενίοτε οδηγεί στην καταστροφή των φυτών κατα την απουσία λόγω διακοπών. Για να αποφευχθούν τέτοια περιστατικά η επιλογή των φυτών πρέπει να γίνεται ανάμεσα στις παρακάτω κατηγορίες: τα αγρωστώδη, τα αρωματικά, τα λαχανικά (όπως η ντομάτα) και οι κάκτοι.

Τα αγρωστώδη έιναι μια κατηγορία φυτών όχι τοσο διαδεδομένη στη χρήση τους στα ελληνικά μπαλκόνια αλλα με μεγάλη αντοχή τόσο σε υψηλές όσο και σε χαμηλές θερμοκρασίες καθώς και απευθείας έκθεση στο ηλιακό φώς. Ανάμεσα σε αυτά ανήκουν

τα μπαμπού (pseudosasa japonica)

 τα γινέρια (cortadelia selloana rendatleri),

 το άκορους (acorus variegatus),

 οι κορδιλίνες (cordyline),

 οι κίτισοι (cyticus racemosus) 

και άλλα.

Η χρήση μίας ποικιλίας απο τα παραπάνω φυτά προσφέρει ένα αξιοπρόσεκτο αποτέλεσμα λόγω των διαφόρων συνδυασμών χρωμάτων στα φύλλα και τα άνθη .